Jak przyklejają Ci łatkę w szkole i gdzie powinni Cię pocałować.

BIPOLAR DISORDER - zaburzenia afektywne dwubiegunowe
PERSONALITY DISORDER - zaburzenia osobowości
SOCIAL ANXIETY DISORDER - fobia społeczna
ATTACHMENT DISORDER - zaburzenie przywiązania

LEADER - lider
ACTIVIST - aktywista
INVENTOR - wynalazca
HEALER - uzdrowiciel
ARTIST - artysta
PHILOSOPHER - filozof
HUMANITARIAN - humanitarysta
REVOLUTIONARY - rewolucjonista
KID - dziecko
ACTIVIST - aktywista
TEACHER - nauczyciel
SCIENTIST - naukowiec
ATHLETE - atleta
INDUSTRIALIST - przemysłowiec
DIRECTOR - kierownik
DESIGNER - projektant
SCHOLAR- uczony
EXPLORER - odkrywca
VISIONARY - wizjoner
DEVELOPER - deweloper
PHILANTHROPIST - dobroczyńca
PERFORMER - wykonawca
WRITER - pisarz

LET THEM CHOOSE THEIR OWN LABELS 
Pozwól im wybrać własną etykietkę. 

Czy szkoła ma coś wspólnego z myśleniem?

Sam często słyszę od swoich uczniów: "Ja tego nie zrobię bo tego nie mieliśmy." Zero prób podejścia do czegokolwiek co nowe. Z resztą czy świat nie uczy nas dziś podobnego postępowania w życiu codziennym?

Zrewolucjonizujmy nauczanie! Wykład Sir Kena Robinsona.

Pamiętacie wykład sir Kena Robinsona na temat tego jak szkoła zabija kreatywność? Ci którzy nie widzieli mogą zobaczyć go tutaj. A zaznajomionych z tematem zapraszam do kolejnego wykładu który odbył się 4 lata później. Tym razem sir Ken wyjaśnia dlaczego reformowanie szkolnictwa to za mało.

Szkoła zabija kreatywność! Koniec i kropka.

Poniżej wideo (polskie napisy powinny włączyć się same, jeśli nie to można wybrać z listy język polski) w którym sir Ken Robison opisuje jak działa obecny system edukacji i w jaki sposób ograniczamy możliwośc rozwoju naszych dzieci. Trudno się z nim nie zgodzić. A wy? Co o tym myślicie?

Myślisz że jesteś wzrokowcem lub słuchowcem? Naukowce twierdzą że to nieprawda.

Wszyscy znamy tą teorię. Karmią nią nas od lat. Jeden uczeń jest wzrokowcem i lepiej sobie radzi z nauką kiedy jest wystawiony na większą ilość bodźców wzrokowych, inny lepiej się uczy gdy może słuchać, z kolei jeszcze ktoś tam może potrzebować ruchu.

Gdybyśmy jednak mieli podejść do sprawy tak jak lekarz to nie byłoby o czym gadać. Dlaczego? Dlatego iż w medycynie nie stosuje się leków których działanie nie zostało potwierdzone. Tymczasem nie ma najmniejszych dowodów na poparcie tej teorii.

Psycholog Daniel Willingham z uniwersytetu w Virginii twierdzi że mamy ze sobą więcej wspólnego niż nam się wydaje jeżeli chodzi o sposób uczenia się i zwyczajny błędem jest dostosowywanie instrukcji do różnych typów uczniów.

Tymczasem niemal cała branża edukacyjna jest przesiąknięta tym trendem. Powstały specjalne warsztaty dla nauczycieli, produkty kierowane do różnych typów uczniów a nawet niektóre szkoły które oceniają swoich podopiecznych w oparciu o tą teorię.

To skłoniło psychologa Doug'a Rohrer'a do przyjrzenia się tej teorii z bliska. Okazało się że nie ma ani jednego badania, do tej pory, które dostarczyłoby jakiegokolwiek dowodu na jej poparcie. Oto z resztą link do notki prasowej która wszystko to opisuje.

Willingham sugeruje że więcej możemy skorzystać na obserwacji podobieństw między uczniami i tego w jaki sposób uczy się nasz mózg niż na różnicach. Najnowsze badania natomiast pokazują że najbardziej korzystamy z nauki gdy dostarcza nam ona możliwie różnorodnych bodźców a także gdy nauka jest rozciągnięta w czasie np na miesiąc czy nawet rok niż, powiedzmy na tydzień.